Паводле сайта МУС, жанчыну 1976 года нараджэння судзілі ў Віцебскім абласным судзе. Яе прызналі вінаватай па чч.1 і 2 арт. 361-4 КК РБ (Cадзеянне экстрэмісцкай дзейнасці) – верагодна, па справе “Беларускага “Гаюна”. Згодна з інфармацыяй з “эстрэмісцкага” спіса ў Інны Коласавай “судзімасць не пагашана”, і гэта найхутчэй за ўсё азначае, што навапалачанку асудзілі да “хатняй хіміі”. У 2020-м годзе Інна Коласава была заснавальніцай і каардынатаркай валанцёрскай ініцыятывы «Помоги врачам Полоцк-Новополоцк».

У абноўлены спіс пераліку арганізацый, фармаванняў, індывідуальных прадпрымальнікаў, якія маюць дачыненне да “экстрэмісцкай дзейнасці” на сайце МУС 16 красавіка ўключылі прозвішча вядомага глыбоцкага валейбаліста Артура Удрыса. Яго імя згадалі ў ліку сямі чалавек, звязаных з ініцыятывай "Вольныя". Гэтая ініцыятыва дапамагае ў рэабілітацыі вызваленых палітвязняў.

Учора па незалежных СМІ шырока разышлася інфармацыя пра тое, што Браслаўскі райвыканкам адмяніў сваё ж рашэнне наконт арганізацыі і правядзення фестываля традыцыйнай культуры "Браслаўскія зарніцы". Цяпер мясцовыя чыноўнікі апраўдваюцца: маўляў, сам фестываль не адмянялі, проста ён будзе арганізаваны крыху па-іншаму. І гэта наглядны прыклад адарванасці дзейнасці ўладаў ад інтарэсаў простых людзей: у райвыканкаме нешта вырашаюць, але не лічаць патрэбным нешта тлумачыць землякам.

Аршанцы горача абмяркоўваюць знешні выгляд помніка ліквідатарам аварыі на ЧАЭС, які ўжо ўсталявалі і ўрачыста адкрыюць праз некалькі дзён. Нагадаем, гэта адзіны на Віцебшчыне помнік тым, хто пацярпеў і загінуў у выніку Чарнобыльскай трагедыі. А спрэчкі выклікла найперш тое, што з гараджанамі ніхто не абмяркоўваў, як ён павінны выглядаць і дзе стаяць: улады ўсё вырашылі самі і цяпер вымушаны чытаць негатыўныя каментары. Іх аршанцы не бянтэжацца пакідаць нават у Instagram дзяржаўнай газеты.

Гісторыя фестываля пачалася ў 1967 годзе,  з 2009 года ён займеў  статус “міжнароднага”. У фестывальныя дні  Браслаў станавіўся  трансгранічнай культурніцкай пляцоўкай, куды з’язджаюцца танцоры, музыкі, выканаўцы песень з розных рэгіёнаў Беларусі, Расіі, Украіны, Літвы, Латвіі, Польшчы, Эстоніі. З 2012 года ў межах фестываля праводзіўся адкрыты агляд-конкурс вакальна-харавых калектываў “Браслаўская харавая асамблея” і  свята сярэднявечнай культуры “Меч Брачыслава”.

На вясновай сесіі Камітэта ААН па правах чалавека было разгледжана 11 зваротаў, падрыхтаваных віцебскім праваабаронцам Паўлам Левінавым у інтарэсах журналістаў, якіх пакаралі штрафамі за "незаконны"  распаўсюд  інфармацыйнай прадукцыяй або за супрацу з замежнымі СМІ.

Пра гэта Дзмітрый напісаў на сваёй старонцы ў Facebook: “Не паспеў бацька выйсці з бальніцы пасля прадінсультнага рэцыдыву, як адразу з’явіліся наведвальнікі. Зноў па сліну, як і год таму”. Як і ў мінулым годзе, сталага чалавека распытвалі, дзе знаходзіцца ягоны сын - вымушаны палітэмігрант.

Гаворка пра  іпрэзу "Талака Фэст", якую прыдумаў дэпутат Палаты прадстаўнікоў Уладзімір Бабічаў. Ен ужо два гады прыводзіцца на ягонай малой радзіме – у аграгарадку Сваташыцы. Аграгарадок мае ўсе прыкметы сучаснага заняпаду сельскіх населеных пунктаў:  закрытая школа, дэмаграфічны спад ( усяго каля 200 жыхароў) і поўная адсутнасць перспектыў. Але вяскоўцаў старанна  пераконваюць  у тым, што жыццё тут  квітнее. У тым ліку наданнем новага статусу – “Фестывальная вёска”. 

Палітык, якога, па афіцынай інфармацыі , вызвалілі па памілаванні яшчэ 11 верасня 2025 года, толькі сёлета ў лютым апынуўся дома – пасля таго, як у глыбоцкай калоніі ў яго здарыўся інсульт і зняволенага тэрмінова даставілі ў шпіталь. Апынуўшыся на волі, Мікалай Статкевіч  паспрабаваў аформіць пенсію, але гэта яму не ўдалося: у палітыка запатрабавалі даведку аб вызваленні, якой ён не мае.

Жанчына прасіла грашовай дапамогі, каб прайсці медычны агляд і пацвердзіць інваліднасць, якую ёй далі яшчэ ў Беларусі. На гэта было неабходна 5 700 злотых, але за 3 дні для віцебскай актывісткі блогеркі сабралі амаль 7 000.