Гэта Наталля Пратасевіч, Павел Максімовіч і Максім Ламонаў. Іх шукае УУС Віцебскай вобасці. У вышук падаюць звесткі на асобаў, супраць якіх у Беларусі распачатая крымінальная справа. Але якая менавіта - у пошукавай базе не пазначаецца. У выпадку Наталлі Пратасевіч (на фота) -найхутчэй палітычна матываваная. Віцебская актывістка была вымушана пакінуць Беларусь пасля падзеяў 2020 года пад пагрозай судовага пераследу.

Гэтага чалавека добра ведалі на Аршаншчыне за яго беларускія справы. У 1990-я ён ладзіў у Оршы нацыянальныя імпрэзы - ад сустрэчаў з беларускімі пісьменнікамі да выступаў з народнымі песнямі, якія добра спяваў і любіў. Ён быў Ініцыятарам і кіраўніком Караткевіцкага сплаву па Дняпры ад Воршы да Рагачова,  5 верасня 1992 года на Крапівенскім полі, дзе ўшаноўвалі памяць ваяроў, палеглых падчас Аршанскай бітвы,   ён адным з першых прымаў прысягу на вернасць Беларусі. 

У віцебскіх дзяржСМІ разгарнуляся цэлая інфармацыйная кампанія напярэдадні 17 верасня – дня, калі ў 1939 годзе тэрыторыі заходняй часткі Беларусі былі далучаны да БССР. Мяжа праходзіла ў тым ліку і на тэрыторыі сучаснай Віцебшчыны, і таму  газета “Віцьбічы” вырашыла заінтрыгаваць чытачоў, размясціўшы артыкул “А вы знали, за что Язепа Дроздовича уволили из Глубокской гимназии?”

Крапівенскае поле непадалёк ад Оршы, дзе 8 верасьня 1514 году войскі Вялікага Княства Літоўскага здабылі бліскучую перамогу над маскоўскімі дружынамі, беларускія патрыёты лічаць полем нацыянальнай славы. У першыя часы незалежнай Беларусі гэты дзень быў афіцыйным святам -Днём беларускай вайсковай славы. Ае потым дзяржаўная палітыка змянілася, і “перамагаць Маскву” стала небяспечна...

Яшчэ некалькі месяцаў таму журналісты і рэдактары дзяржвыданняў Віцебшчыны шчыравалі над тым, як у самым негатыўным святле выставіць вымушаных палітэмігрантаў, у тым ліку прадстаўнікоў апазіцыйных структур. Цяпер рыторыка змянілася: “работнікі ідэалагічнага фронту” засяродзіліся на матэрыялах пра замежныя краіны” і асуджэнні іх палітыкі.