Пасля карпаратыўнай сустрэчы з калегамі нехта напісаў у чат-бот МУС пра тое, нібыта Віталь Савельеў дапускаў “абразлівыя выказванні палітычнага характару”. Праз дзве гадзіны па сканчэнні мерапрыемства да вядучага прыехаў нарад міліцыі па тлумачэнні.

Пра тое, як былая лідарка незалежнага прафсаюзу "Нафтана" адстойвала правы жанчын у гомельскай ПК-4, выданню "Зеркало" распавяла адна з былых зняволеных гэтай калоніі. Паводле яе словаў, супраць Брыцікавай спрабавалі настроіць іншых зняволеных, а саму Вольгу пакаралі 7-мю суткамі ў ШИЗА за тое, што яна змагалася за ўласныя правы і правы іншых зняволеных у жаночай калоніі.

Вядзецца пра ананімныя паведамленні пра карупцыю, да якіх заахвочваюць мясцовых жыхароў. Адмысловую скрыню для такіх паведамленняў паставілі каля Талачынскага райвыканкама.

І гэтыя пагрозы не выглядаюць як нешта неверагоднае: на Віцебшчыне вядома шмат выпадкаў, калі ў пастарунку ў чалавека прасілі тэлефон, а потым самі ж супрацоўнікі міліцыі "афармлялі" для затрыманага падпіскі на так званую "экстрэмісцкую інфармацыйную прадукцыю". Вядомы нават выпадак, калі чалавек меў стары "кнопачны" тэлефон, але ў міліцыі на іншы нумар яго зарэгістравалі ў Тэлеграм і нарабілі "экстрэмісцкіх" падпісак...

Каля будынка былой паштовай станцыі ў вёсцы Паграбёнка Сенненскага раёна паставілі інфармацыйны стэнд пра яго гісторыю. І гэта - пасля шматлікіх безвыніковых спробаў прадаць былую паштовую станцыю, якая мае статус гісторыка-культурнай каштоўнасці 2-й катэгорыі.

З Аленай Коласавай паразмаўляў блогер Андрэй Павук. Пытанні да рэдактаркі тычыліся асвятлення так званай “СВО” у беларускіх дзяржаўных СМІ, і таго, як асвятдяюцца падзеі Вялікай Айчыннай вайны. Пра тое, чаму зараз не прынята згадваць, што Аляксандр Лукашэнка прымаў прысягу як прэзідэнт пад бел-чырвона-белым сцягам, рэдактарка зазначыла “Мы пра такое не пішам”. А на заўвагу пра адсутнасці беларускамоўнага кантэнту адказала: “Это так. Нужно писать на родном языке. Мы будет стараться».

“Віцебская вясна” прааналізавала, якія кампаненты ўваходзяць у сучасны выхаваўчы працэс у Парплішчанскай сярэдняй школе, што ў Докшыцкім раёне. Паводле намесніцы дырэктара па вучэбна-выхаваўчай рабоце Ганны Маркевіч, яно “ахоплівае ўсе ключавыя напрамкі: ад вывучэння дзяржаўнай сімволікі да пагружэння ў гісторыю Вялікай Айчыннай вайны”. Увесь гэты ідэалагічны масіў абрынуты на галовы некалькіх дзясяткаў дзяцей, якіх у кожным класе — па 6–7 чалавек. Пры гэтым Парплішчанская СШ на паперы лічыцца школай з беларускай мовай навучання. Але патрыятызм у вучняў выхоўваюць па-расейску. І пры поўным  ігнараванні гісторыі малой радзімы да 1941 года.

Пасля крэмацыі ягоны прах будзе пахаваны ў Беларусі. У Віцебску ў Канстанціна Іванова засталася маці. 2 лістапада яму споўніўся б 41 год. Але жыццё Кастуся забрала анкалагічная хвароба, з якой ён змагаўся, колькі мог.

Да такой гульні словамі дадумаліся ў Аршанскім РАУС, чарговы раз накіраваўшы месці вуліцы грамадзян, якія знаходзяцца на ўліку ў крымінальна-выканаўчай інспекцыі.

Напярэдадні Дзядоў ён зноў наведаў месца сталінскіх расстрэлаў каля вёскі Паляі пад Віцебскам і магілы сваіх паплечнікаў- аднадумцаў, якія адышлі ў лепшы свет. Гэты маршрут найстарэйшы віцебскі апазіцыянер паўтарае год ад году і лічыць сваім абавязкам.