Гісторыя з пахаваннем Ганны Федаронак, вымушанай палітэмігранткі з Пастаўшчыны і  адміністратарка варшаўскага шэлтара для палітуцекачоў з Беларусі, пачалася ў мінулы аўторак. Жанчыне пераслалі фотаздымкі ўлётак, дзе гаварылася, што “Ганна Федаронак памерла” і што адкрыты збор сродкаў, каб яе пахаваць. Прычым указваліся рэквізіты рахункаў, звязаныя з грамадскай дзейнасцю актывісткі - з фондам "Прытуляй мяне".

Паводле гэтага спіса на сайце МУС, Ціна Палынская і Маргарыта Рабіновіч прызнаныя вінаватымі паводле  частак 1, 2 арт. 361-4 КК РБ (садзейнічанне экстрэмісцкай дзейнасці) і зараз «адбываюць пакаранне». Меркавана, іх справа можа быць звязана з прызнаннем «Беларускай аналітычнай майстэрні» прафесара Андрэя Вардамацкага «экстрэмісцкім фармаваннем». Гэтая арганізацыя праводзіла сацыялагічныя апытанні сярод беларускіх грамадзян.

Рэдакцыя газеты “Чырвоны прамень” ( дарэчы, назву раённае выданне не мяняла з 1965 года) працуе без кіраўніцтва. Як вынікае са звестак на сайце дзяржаўнай службы занятасці,  у “раёнцы” вакантныя пасады рэдактара ( аклад 2 000 – 2 150 руб.) і намесніка рэдактара ( аклад 1 300 – 1 500 руб.) Але для Віцебшчыны адсутнасць кадраў у дзяржСМІ даўно не дзіва – тут ужо амаль 9 месяцаў без галоўнага рэдактара працуе нават абласная газета «Витебские вести».

Абласныя ўлады  тлумачаць гэта старэннем насельніцтва ў раёнах старой забудовы: там зменшылася колькасць дзяцей “дзетсадаўскага” ўзросту, і ўтрымліваць установы з няпоўнай “камплектнасцю” стала нерацыянальна. Такім чынам, праблема, ужо даўно вядомая ў сельскай мясцовасці, дзе школы і садкі зачыняюцца  не першы год,  распаўсюдзілася і на абласны цэнтр.

Але ў паведамленні Telegram-канала “МВД Беларусі”  ніякіх доказаў гэтаму няма. Хаця мы ведаем, што сілавікі ніколі не ігнаруюць мажлівасці прадэманстраваць знойдзеную падчас вобшуку бел-чырвона-белую сімволіку. Найхутчэй, нацыяналізм і пратэстная актыўнасць згаданы, як кажуць, “для прыцягнення ўвагі”.  І для дапаўнення “вобраза ворага”.  

А яшчэ асновам вайсковай справы і ўзаемадапамогі. Менавіта так акрэсліў старшыня Наваполацкага гарвыканкама Ігар Бурмістраў функцыі днямі адкрытыга ў горадзе Цэнтра  вайскова-патрыятычнага выхавання і фізічнай культуры дзяцей і моладзі. Цэнтр быў адкрыты ў будынку былога дзіцячага садка, што выдатна ілюструе дзяржаўныя прыярытэты адносна маладога пакалення.

Ужо некалькі год практыкуецца выкарыстанне ў якасці бясплатных дворнікаў тых, хто стаіць на ўліку ў крымінальна-выканаўчай інспекцыі. 118 такіх асобаў прыцягвалі ў Наваполацку да “добраахвотных грамадскіх прац” ажно 64 разы на працягу першых 4-х месяцаў гэтага года. Міліцыя сцвярджае, што прыбіранне смецця пад пагрозай адміністрацыйнага пакарання “станоўча ўплывае на працэс выпраўлення і выхавання”, “матывуе да афіцыйнага працаўладкавання і вяртання да здаровага ладу жыцця”.

Выданне спрабуе сфармаваць пазітыўнае стаўленне да абавязковай адпрацоўкі студэнтаў-платнікаў, хаця беларускім заканадаўствам гэта не прадугледжана. Газета падае  аргументы на карысць таго,  быццам абавязковая адпрацоўка пасля навучання — гэта не абмежаванне, а справядлівая і нават карысная практыка, не кантроль над выпускніком, а форма падтрымкі маладога спецыяліста.

Рамантызацыя часоў Вялікай Айчыннай вайны набывае ўсё больш вычварныя формы. У Сянно да Дня Перамогі  вырашылі правесці раённы конкурс страў ”Рецепты Победителей“. Але вы глыбока памыляецеся, калі мяркуеце, што журы  ацэньвала кашу з тушонкай, макароны па-флоцку, кулеш ці маркоўную гарбату. Фантазія ўдзельнікаў сягнула так далёка, што прапанаваныя стравы часам  нагадвалі банкетнае меню, а не сціплую ежу з салдацкага кацялка...

Самая меншая колькасць (1 чалавек)  – у Глыбоцкай ПК-13. Там адбывае прысуджанае пакаранне Віталь Мельнк, жыхар Мінскага раёна. Ен асуджаны да 13 гадоў пазбаўлення волі ва ўмовах асаблівага рэжыму. Яго звінавацілі па 5-ці артыкулах КК, у тым ліку за абразу прэзідэнта Рэспублікі Беларусь і акт тэрарызму.