У інтэрнэце з’явіліся фотаздымкі пластылінавага чалавечка з украінскім сцягам. Яны зроблены ў пазнавальных віцебскіх лакацыях, сярод якіх Маскоўскі праспект і Плошча перамогі. Дасведчаныя крыніцы сцвярджаюць, што такім чынам у Віцебску падтрымалі флэшмоб, перададзены ад менскіх медыкаў. Вядома ж, пластылінавых удзельнікаў не ўдасца прыцягнуць да суду і пасадзіць "на суткі".

29-гадовы кіроўца легендарнага бел-чырвона-белага «Жывемабіля» Андрэй Кулакоў працуе цяпер валанцёрам на польска-ўкраінскай мяжы. Развозіць уцекачоў на такім жа самым бусе, як і «Жывемабіль», – на «Volkswagen T3». Але бус цяпер – жоўта-блакітны. Гаспадар назваў яго «Украінамабілем». Гэткім чынам дэманструе сваю падтрымку ўкраінцам і любоў да Кіева, які стаўся для беларуса другім домам. Пра гэта піша Белсат.

У школах Браслаўскага раёну правялі «месячнік ваенна-патрыятычнай работы». Тыя, хто вучыўся ў школе ў часы СССР, адразу пазнаюць маральна састарэлыя фарматы імпрэзаў, выкарыстаныя сучаснымі настаўнікамі – гэта конкурсы строю і песні, ваенна-спартовыя гульні накшталт «Зарніцы» і сустрэчы з ветэранамі, выпуск насценгазет і «баявых лісткоў».

Паводле інфармацыі Упраўлення па грамадзянстве і міграцыі УУС Віцебскага аблвыканкама на працягу месяца, пасля пачатку вайны Расіі супраць Украіны ў вобласць прыбылі 35 жыхароў з тэрыторыі нашай паўднёвай суседкі. Адзначаецца, што асноўная мэта бежанцаў - гэта ўз'яднання сям'ёй або перачакаць, у сваякоў, якія жывуць у Беларусі, заканчэння баявых дзеянняў.

Віцебская актывістка накіравала зварот на сваю малую радзіму – у горад Лунінец, дзе прайшло яе дзяцінства. Сёння яна абураная тым, што « з вайсковага  аэрадрому  Лунінца ляцяць расейскія самалёты і ракеты ў бок Украіны, несучы на сваіх крылах смерць жыхарам дзяржавы-суседа, з якім усю гісторыю наша краіна сябравала». Праз гэта жыхары Лунінеччыны сталі закладнікамі ганебных рашэнняў беларускіх уладаў, лічыць Таццяна Севярынец.