Вядома пра некалькі выпадкаў пратрусаў у былых студэнтаў Еўрапейскага гуманітарнага універсітэта, якія або скончылі ЕГУ, або не завяршылі вучобу і сышлі. Падчас або пасля ператрусаў следчыя дапытвалі маладых людзей і іх бацькоў. У прыватнасці, падрабязна распытвалі, хто плаціў за навучанне.    

Раённая газета “Зара” апублікавала з гэтай нагоды бравурны артыкул пра тое, як падлеткі  “станут живыми системами точного земледелия”, займаючыся праполкай і дапамогуць работнікам  ЖКН “привести в порядок газоны, дорожки и площадки возле домов”. Намесніца начальніка раённага аддзела адукацыі падкрэслівае, што такія віды дзейнасці для 12-14-гадовых школьнікаў уводзяцца ўпершыню, і што гэта верне “трудовому воспитанию его исконный смысл”, стане для падлеткаў «экзаменом на прочность». Але наколькі ўсё гэта законна, і што стаіць за гучнымі словамі? Пра гэта разважае юрыст і праваабаронца Алег Мацкевіч, які даўно вывучае праблему прымусовай працы ў Беларусі.

Папярэджанні пра адказнасць па арт.361-2 КК РБ (Фінансаванне экстрэмісцкай дзейнасці) вывесілі там, дзе можна прыстрашыць найбольшую колькасць мясцовых жыхароў - у цэнтральнай частцы Віцебску і каля вышэйшых навучальных установаў.

Справа ў тым, што абодва гэтыя аб’екты апошні раз былі добраўпарадкаваны яшчэ ў 2008 годзе. Тады ў Оршы праходзілі рэспубліканскія “Дажынкі”, да якіх капітальна адрамантавалі парк на беразе Дняпра і нават далі яму новую назву – «Сказочная страна». Тэрыторыю тады заклалі каляровай брукаванкай: яна стварала малюнак матылька, праўда, ацаніць гэтую задуму можна было хіба толькі з вышыні. А цяпер атракцыёны прыйшлі ў нягоднасць, лавачкі паламаныя, парк практычна не прыбіраецца.