Гэта першы і адзіны выпадак, калі на абласным узроўні асобна ўшаноўваюць памяць прадстаўнікоў іншага народу, якія загінулі падчас вызвалення Віцебшчыны. Памятны знак – вялікі камень з мемарыяльнай шыльдай – з’явіўся на вайсковым пахаванні каля вёскі Шапуры Віцебскага раёна. Тут ушанава памяць амаль 18 тысяч загінулых, сярод іх каля 700 з іх – гэта ўраджэнцы Узбекістана. І каля 50-ці з гэтай колькасці – выхадцы з Андзіжанскай вобласці. Той самай, з якой на дзяржаўным узроўні дасягнуты пагадненні пра прыём працоўных мігрантаў у гаспадаркі Віцебскага рэгіёну.

На працягу лета сілавік, вядомы ўдзелам у стварэнні таемнага фармавання, якое ў 1990-х гадах забівала апанентаў Аляксандра Лукашэнкі, праведзіў “практыкумы” са зброяй для выхаванцаў дзіцячага летніка ў Лепельскім раёне. Цяпер яго пачалі запрашаць і ў школы. Выступы Паўлічэнкі перад дзецьмі ўсяляк заахвочвае кіраўнік раённага аддзела адукацыі Галіна Гарбёнак, якая лічыць, што такія “практыкумы”, дзе вучаць карыстацца зброяй і паказваюць прыёмы рукапашнага бою, - гэта складнік патрыятычнага выхавання. Таму адміністрацыі школ абавязалі прымаць Паўлічэнку і забяспечваць яму аўдыторыю “дзеля выхавання патрыятызму”.

Па Віцебшчыне коціцца "профарыентацыйная кампанія", падчас якой маладых жыхароў вобласці схіляюць да паступлення ў спецыяльныя профільныя ВНУ - Акадэмію МУС і іншыя. Застаецца пытанне: колькі ж патрабуецца сілавікоў у Беларусі, калі ў ях шэрагі бесперапынна зазаваюць, то школьнікаў, то навучэнцаў каледжаў, то вайскоўцаў?

Эльвіра Мірсалімава  паведаміла  ў сваім Тг-канале, што  яе выкдікалі на здачу біяматэрыялаў. “Насколько мне известно, ДНК собирают у всех родственников выдворенных из Белоруссии политических оппонентов. Но мне пояснили, это так: если мой труп найдут, меня сразу опознают. Подумала, что это, действительно, удобно, поэтому сдала”, - напісала Мірсалімава.