Гэта той самы Дзмітрый Літвін, які за некалькі год з апазіцыянера ператварыўся ў апантанага прыхільніка манархіі, а сёлета ў чэрвені быў асуджаны да трох гадоў "хатняй хіміі" паводле арт. 130 КК РБ- Распальванне варожасці ці варажнечы.

Зрэшты, інцыдэнтам было не рабаўніцтва, не крадзеж і тым больш не забойства: жанчына зняла відэа пра тое, які падлетак нешта кінуў уніз з моста цераз Віцьбу. Што гэта быў за прадмет, жанчына добра не разгледзела, і зрабіла выснову, што гэта мог быць камень. Паводзіны хлопца яна ацаніла як хуліганства, і гэтую выснову падтрымалі гледачы.

На ўзор гэтай прэміі кіраўнік руху “За Свабоду” заснаваў уласна беларускую прэмію  «За свабоду думкі» . Ён шмат разоў прыязжаў на Віцебшчыну, у вёску Бычкі Вушацкага раёну, каб ў дзень народзінаў славутага пісьменніка Васіля Быкава на ягонай радзіме ўганараваць гэтай прэміяй тых, хто зрабіў вылікі ўнёсак у развіццё беларушчыны.

Хтосьці ўбачыць у ім алюзію да знакамітага фільма “Дагрукацца да нябёсаў”, хтосьці  прыгадае тыя часы, калі бел-чырвона-белыя сцягі над натоўпам  сталі сімвалам народнай еднасці, а хтосьці зноў паверыць, што наша свабода ўжо нас чакае.