Першыя 200 чалавек ужо тут. Дзяўчаты ў нацыянальных строях сустракалі іх з самалёта хлебам-соллю. Грамадзянам Узбекістана прапануюць працу ў сельскай гаспадарцы. Аляксандр Лукашэнка вымушана  прызнаў, што людзей там бракуе катастрафічна, бо ніхто не хоча жыць і працаваць у глыбінцы, дзе зачыняюцца школы і дзіцячыя садкі, ды і ўвогуле няма нармальнай інфраструктуры. Беларусы ўцякаюць з вёскі ў гарады, а то і ўвогуле за мяжу ў пошуках лепшага жыцця. 2020-ты год паказаў, што беларускі народ для цяперашняга кіраўніка краіны – пустое месца. І цяпер ён хоча замяніць яго іншым.

"Пашчыравалі" і раённыя суды, і суд Чыгуначнага раёна Віцебска. Нагадваем механізм, паводле якога дзенічае сістэма: рэгіянальныя пракуратуры няспынна займаюцца маніторынгам Інтэрнэту, "вылоўліваюць крамолу" і складаюць пазовы ў суды. Апошнія, у сваю чаргу, пракуратурам не пярэчаць і спраўна прызнаюць інтэрнэт-рэсурсы "экстрэмісцкай інфармацыйнай прадукцыяй". Паміж пракуратурамі і судамі ідзе негалоснае спаборніцтва, хто болей "выкрые экстрэмістаў". Таму барацьба вядзецца за колькасць, а інтэрнэт-рэсурсы, змест якіх прызнаны "экстрэмісцкім", могуць не мець да канкрэтнага рэгіёну ніякага дачынення.

Памылкі ў спісах “грамадзян, якія не задзейнічаны ў эканоміцы”, накіравалі выпраўляць мясцовых міліцыянтаў. Супрацоўнікі Пастаўскага РАУС праводзілі адмысловыя рэйды па месцы жыхарства 1 590 чалавек, і ў выніку спіс “дармаедаў” скараціўся да 1109 асобаў. Гэта значыць, прэтэнзіі ўладаў да больш як 450 чалавек былі беспадстаўнымі.

Практычна па ўсіх дзяржСМІ Віцебшчыны апублікавалі артыкулы пра тое, як 3 ліпеня на “Кургане Дружбы” у Верхнядзвінскім  раёне адбылася “традиционная встреча белорусской и российской делегаций”. Між тым,  “традыцыйнай” сустрэча ў такім складзе стала зусім нядаўна, з 2023 года. Дакладней, з таго часу, як да “Кургана Дружбы” перастала прыязжаць дэлегацыя з Латвіі.

Прымусовыя ўборкі вуліц і двароў у Першамайскім РАУС  называюць “супольнай работай крымінальна-выканаўчай інспекцыі і камунальных служб па прыцягненні грамадзян, якія стаяць на ўліку ў КВІ, да грамадска карыснай працы. Маўляў, пасля такіх мерапрыемстваў “у многих появляется мотивация: человек привыкает к работе, учится взаимодействовать в коллективе, и это становится хорошей основой для дальнейшего трудоустройства”. Праўда, статыстыкі, якая пацвярджала б гэтыя гучныя заявы, міліцэйскае начальства ніколі не агучвае.