Гэта дом №28 на вул. Камсамольскай, уключаны ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь.  На сайце гандлёвай пдяцоўкі «Белюрзабеспячэнне» пазначана, што ўласнікам будынка з'яўляецца Таварыства з абмежаванай адказнасцю  "СК-ЕвроИнвест" – віцебская будаўнічая кампанія, якая 10 гадоў таму набыла ахітэктурны помнік, заабавязаўшыся рэканструяваць яго пад гатэль "Брыстоль", захаваўшы ўсе архітэктурныя асаблівасці. З тае пары будынак так і застаўся ў стане поўнага заняпаду.

Свята, па задуме арганізатараў, мусіць атрымацца шматнацыянальным. Але для беларускай мовы месца не знайшлося ні ў афішы, ні ў намінацыях канцэртнай праграмы. Усё гэта – па-руску.

На працягу 2025 года пракуратура г.Віцебска ініцыявала 6 крымінальных  справаў «экстрэмісцкай накіраванасці, у тым ліку звязаных з арганізацыяй і правядзеннем незаконных масавых мерапрыемстваў». Падобна пракурорскія работнікі ідэнтыфікавалі некалькі ўдзельнікаў мірных масавых пратэстаў 2020 года.

Будаўніцтва капліцы ў памяць святога Георгія непадалёк ад мемарыяльнага комплекса «Бессмертие» - ініцыятыва мясцовай праваслаўнай грамады.   Прычым ініцыятары лічаць, што гэта будзе не будаўніцтва новага аб’екта, а аднаўленне капліцы, якая некалі стаяла на цэнтральнай плошчы Гарадка побач з Мікалаеўскай царквой і была разам з ёй ўзарвана ў 1943 годзе. Але ніякіх згадак пра архітэктурае падабенства са зруйнаваным культавым будынкам у афіцыйнах дакументах няма. Адпаведна, і “аднаўленнем” будаўніцтва капліцы ніяк не назавеш.

Пра неабходнасць такога помніка гаворка ішла апошнія гадоў трыццаць. З ініцыятывай выступалі непасрэдныя ўдзельнікі тых падзеяў – віцебскія ліквідатары на чале з Анатолем Гнеўкам. У мінулым годзе здарылася нечаканае: на абласным конкурсе грамадзянскіх ініцыятываў была ўхвалена заяўка з Оршы – каб помнік героям, якія загінулі або страцілі здароўе падчас наступстваў тэхнагеннай катастрофы паставіць менавіта ў гэтым горадзе. Праект доўга трымалі ў таямніцы і нарэшце апублікавалі.

На апошнім агульнабеларускім сходзе старшыня ЛДПБ Алег Гайдукевіч выступіў з ініцыятывай, каб усе партыі, якія ёсць у Беларусі, пачалі апекавацца сельгаспрадпрыемствамі. 30 студзеня Гайдукевіч разам з віцебскім партыйным прадстаўніцтвам прыязжаў на УП “Чарневічы” – яно і стане падшэфным для партыйцаў. Рэмарка: паводле афіцыйных звестак, у ЛДПБ сёння больш за 50 тысяч чальцоў, а ў “Чарневічах” - хіба паўтары сотні работнікаў.

Імя і прозвішча Ігара Фамянка, ураджэнца аграгарадка Райцы Талачынскага раёна, з’явілася сёння ў пераліку асобаў, “датычных да экстрэмісцкай дзейнасці” на сайце МУС. Паводле звестак з гэтага спіса, мужчына 1968 года нараджэння асуджаны Віцебскім абласным судом, які прызнаў яго вінаватым паводле чч. 1 і 2 арт. 361-4 (Садзеянне экстрэмісцкай дзейнасці).

У 2025 годзе ў Беларусі ўступілі ў сілу змены ў Крымінальна-выканаўчы кодэкс (КВК). Цяпер асуджаныя па палітычных матывах атрымалі фармальнае права самастойна грукацца ў дзверы судоў з просьбай аб змякчэнні пакарання. Ці гэта  рэальнае акно магчымасцяў, ці чарговая юрыдычная пастка? Разбіраемся разам з юрыстамі і праваабаронцамі.

Палітзняволены  Аляксандр Камлёнак скардзіўся ў Міністэрства адукацыі на забарону навучання. У той час ён адбываў прысуджаны тэрмін пакарання ў сумнавядомай ПК-22 «Ваўчыныя норы» ў Івацэвіцкім раёне. Раней у калоніі працаваў філіял Івацэвіцкага каледжа, дзе асуджаныя маглі вучыцца працоўным прафесіям (зваршчык, тынкоўшчык і інш.), але для палітвязняў гэтая магчымасць нядаўна стала недаступнай.

Варта разумець, што ў адной заяве можа быць указана некалькі інтэрнэт-рэсурсаў, па якіх прымаецца рашэнне. Таму колькасць  рэсурсаў, прызнаных “экстрэмісцкімі”, большая за гэтую лічбу.